brüllen
intransitiv۱. غریدن، غرش کردن
Löwe, Geschütz, Motor usw.; [hat]
۲. ماغ کشیدن
itr. (Kuh usw.)
۳. نعره/ داد/ فریاد کشیدن، نعره/ داد/ فریاد زدن؛ عربده کشیدن،عربده زدن
itr. (vor Wut, Schmerz usw.; lauthals); [hat]
Beispiele:Wendungen:
از درد فریاد می زد
er brüllte vor Schmerzen
خیلی خنده دار است
das ist ja zum Brüllen
۴. نعره زنان/ فریاد زنان گفتن
tr.
۵. داد و فریاد کردن
itr. (spielende Kinder)
۶. زار/ ونگ زدن
itr.; (Weinen)