wort dictionary

brüllen

intransitiv

۱. غریدن، غرش کردن

Löwe, Geschütz, Motor usw.; [hat]

۲. ماغ کشیدن

itr. (Kuh usw.)

۳. نعره/ داد/ فریاد کشیدن، نعره/ داد/ فریاد زدن؛ عربده کشیدن،‌عربده زدن

itr. (vor Wut, Schmerz usw.; lauthals); [hat]

Beispiele:

از درد فریاد می زد

er brüllte vor Schmerzen

Wendungen:

خیلی خنده دار است

das ist ja zum Brüllen

۴. نعره زنان/ فریاد زنان گفتن

tr.

۵. داد و فریاد کردن

itr. (spielende Kinder)

۶. زار/ ونگ زدن

itr.; (Weinen)