wort dictionary

brüchig

Adjektiv

۱. ترد و شکننده

[Bauingenieurwesen]

۲. شکستنی؛ شکننده؛ سست؛ ترک دار

۳. ضعیف و گرفته (صدا)

Grammatik

POSITIVbrüchig
KOMPARATIVbrüchiger
SUPERLATIVam brüchigsten