bewaffnen
transitiv۱. مسلح کردن (به)؛ مجهز کردن
tr. bewaffnen mit; [hat]
۲. [اسلحه] برداشتن، به دست گرفتن؛ خود را مجهز کردن (به)
sich bewaffnen (mit)
۱. مسلح کردن (به)؛ مجهز کردن
tr. bewaffnen mit; [hat]
۲. [اسلحه] برداشتن، به دست گرفتن؛ خود را مجهز کردن (به)
sich bewaffnen (mit)