beunruhigen
transitiv۱. نگران کردن؛ ناراحت کردن؛ به تشویش انداختن، مضطرب کردن
tr.; [hat]
Beispiele:
خیال کسی را ناراحت کردن
jdn. beunruhigen
۲. نگران بودن (از)، نگرانی به دل را ه دادن (از بابت)، ناراحت شدن (از)؛ مضطرب بودن
sich beunruhigen über Akk./ wegen
Beispiele:
نگران نباشید!
beunruhigen Sie sich nicht!
از چیزی نگران بودن
sich über (um) (wegen) etwas beunruhigen