wort dictionary

besonnen

Adjektiv

۱. عاقل، معقول، صاحب تمیز؛ [نیز:] سنجیده، از روی سنجیدگی؛ با احتیاط؛ با تدبیر؛ عاقلانه

Grammatik

POSITIVbesonnen
KOMPARATIVbesonnener
SUPERLATIVam besonnensten