bekleiden
transitiv۱. دارای [سمتی] بودن، دارا بودن، عهده دار [سمتی] بودن، بر عهده داشتن، داشتن
Amt, Stelle usw.; [hat]
Beispiele:
عهده دار مقامی بودن
ein Amt bekleiden
اداره (مقامی) را به کسی سپردن
jdn. mit einem Amt bekleiden
۲. لباس پوشاندن به، ملبس کردن؛ پوشاندن
tr. (anziehen); [hat]
Beispiele:
او لباس نازکی به تن داشت
er war nur leicht bekleidet
دیواری را با کاغذ دیواری پوشاندن
eine Wand mit Tapete bekleiden
۳. لباس پوشیدن
sich bekleiden (sich anziehen)