wort dictionary

aussöhnen

transitiv

۱. آشتی/ صلح کردن (با)؛ آشتی/ صلح دادن (با)

[*]; sich aussöhnen (mit jmdm.); tr.

۲. چیزی را پذیرفتن/ قبول کردن؛ خود را وقف دادن با، خو/ عادت کردن به؛ سازش کردن

[*]; sich mit etwas aussöhnen