aussöhnen
transitiv۱. آشتی/ صلح کردن (با)؛ آشتی/ صلح دادن (با)
[*]; sich aussöhnen (mit jmdm.); tr.
۲. چیزی را پذیرفتن/ قبول کردن؛ خود را وقف دادن با، خو/ عادت کردن به؛ سازش کردن
[*]; sich mit etwas aussöhnen
۱. آشتی/ صلح کردن (با)؛ آشتی/ صلح دادن (با)
[*]; sich aussöhnen (mit jmdm.); tr.
۲. چیزی را پذیرفتن/ قبول کردن؛ خود را وقف دادن با، خو/ عادت کردن به؛ سازش کردن
[*]; sich mit etwas aussöhnen