wort dictionary

aufsitzen

intransitiv

۱. (راست) نشستن

im Bett usw.; [*][hat]

۲. بیدار ماندن

ist (aufbleiben); [*][hat]

۳. سوار چیزی شدن؛ نشستن روی؛ نشستن بر [اسب؛ موتورسیکلت]

[*]; ist (auf dem Pferd usw.)

۴. گول چیزی/ کسی را خوردن؛ دچار چیزی شدن؛ چیزی را باور کردن

[*]; ist, eier Lüge aufsitzen u.Ä. (jdm. oder etwas aufsitzen)

۵. کسی را قال گذاشتن،‌ کسی را در جایی کاشتن

jmdn. aufsitzen lassen