aufsitzen
intransitiv۱. (راست) نشستن
im Bett usw.; [*][hat]
۲. بیدار ماندن
ist (aufbleiben); [*][hat]
۳. سوار چیزی شدن؛ نشستن روی؛ نشستن بر [اسب؛ موتورسیکلت]
[*]; ist (auf dem Pferd usw.)
۴. گول چیزی/ کسی را خوردن؛ دچار چیزی شدن؛ چیزی را باور کردن
[*]; ist, eier Lüge aufsitzen u.Ä. (jdm. oder etwas aufsitzen)
۵. کسی را قال گذاشتن، کسی را در جایی کاشتن
jmdn. aufsitzen lassen