wort dictionary

anwesend

Adjektiv

۱. حاضر (در مقابل غایب)

Beispiele:

اعضای غایب

die nicht anwesenden Mitglieder

بودن (در)، حضور/ شرکت داشتن (در)

anwesend sein (bei=

حضار، حاضران،‌ حاضرین

die ANwesenden

حضار محترم

verehrte Anwesende!

در یک جلسه حضور داشتن

bei einer Sitzung anwesend sein

Wendungen:

توی عالم خودم بودم/ سیر می کردم، حواسم جای دیگری بود، حواست پرت بود

ich war nicht (ganz) anwesen ugs., scherzh.

Grammatik

POSITIVanwesend
KOMPARATIVanwesend
SUPERLATIVanwesend