anstacheln
transitiv۱. برانگیختن؛ ترغیب کردن؛ تحریک/ بیدار کردن؛ واداشتن
[*] [hat]
Beispiele:
کسی را (از راه تحسین) به کاری برانگیختن/ ترغیب کردن
jmdn. (durch Lob) zu etwas anstacheln
حس جاه طلبی کسی را برانگیختن/ تحریک کردن
jmds. Ehrgeiz anstacheln