wort dictionary

anstacheln

transitiv

۱. برانگیختن؛ ترغیب کردن؛ تحریک/ بیدار کردن؛ واداشتن

[*] [hat]

Beispiele:

کسی را (از راه تحسین) به کاری برانگیختن/ ترغیب کردن

jmdn. (durch Lob) zu etwas anstacheln

حس جاه طلبی کسی را برانگیختن/ تحریک کردن

jmds. Ehrgeiz anstacheln