wort dictionary

anspitzen

transitiv

۱. (نوک چیزی را) تیز کردن؛ نوکدار کردن (مداد و غیره)

tr. (Bleistift, Pfahl usw.); [*][hat]

۲. شک/ سیخونک/ سیخ زدن به، وارد کردن

Person; [*][hat]

Beispiele:

کسی را تحریک (وادار) کردن

jdn. anspitzen