Gefecht
dasPlural: Gefechte
Genitiv: (e)s
۱. نبرد؛ زد و خورد؛ درگیری؛ مشاجره؛ نزاع
Kampf
۲. ازپادرآوردن، ناکارکردن [عا]؛ ازکارانداختن
außer Gefecht setzen (Gegner; Panzer usw.; auch fig.)
۳. بهدستدادن، ارائهدادن، [دلیل] آوردن
ins Gefecht führen (Argument usw.)