wortwort
Konjugation

beleidigen

توهین/ اهانت کردن به؛ بر حرمتی/ بی احترامی کردن به، اسائه ادب کردن به؛ [مج:] رنجاندن، ناراحت کردن؛ آزردن؛ دلخور کردن

regelmäßigPerfekt mit haben
Präsenser beleidigt
Präteritumer beleidigte
Perfekter hat beleidigt
Eintrag beleidigen →

Die drei wichtigsten Zeiten

Präsensحال سادهPräteritumگذشتهٔ سادهPerfektماضی نقلی
ichbeleidigebeleidigtehabe beleidigt
dubeleidigstbeleidigtesthast beleidigt
er/sie/esbeleidigtbeleidigtehat beleidigt
wirbeleidigenbeleidigtenhaben beleidigt
ihrbeleidigtbeleidigtethabt beleidigt
sie/Siebeleidigenbeleidigtenhaben beleidigt

Alle Zeiten

حال ساده

ichbeleidige
dubeleidigst
er/sie/esbeleidigt
wirbeleidigen
ihrbeleidigt
sie/Siebeleidigen

Präsensحال ساده

ichbeleidige
dubeleidigst
er/sie/esbeleidigt
wirbeleidigen
ihrbeleidigt
sie/Siebeleidigen

Präteritumگذشتهٔ ساده

ichbeleidigte
dubeleidigtest
er/sie/esbeleidigte
wirbeleidigten
ihrbeleidigtet
sie/Siebeleidigten

Perfektماضی نقلی

ichhabe beleidigt
duhast beleidigt
er/sie/eshat beleidigt
wirhaben beleidigt
ihrhabt beleidigt
sie/Siehaben beleidigt

Plusquamperfektماضی بعید

ichhatte beleidigt
duhattest beleidigt
er/sie/eshatte beleidigt
wirhatten beleidigt
ihrhattet beleidigt
sie/Siehatten beleidigt

Futur Iآینده

ichwerde beleidigen
duwirst beleidigen
er/sie/eswird beleidigen
wirwerden beleidigen
ihrwerdet beleidigen
sie/Siewerden beleidigen

Futur IIآیندهٔ کامل

ichwerde beleidigt haben
duwirst beleidigt haben
er/sie/eswird beleidigt haben
wirwerden beleidigt haben
ihrwerdet beleidigt haben
sie/Siewerden beleidigt haben

Imperativ امری

dubeleidig! / beleidige!
ihrbeleidigt!
Siebeleidigen Sie!
wirbeleidigen wir!

Infinitiv und Partizip

Partizip Ibeleidigend
Partizip IIbeleidigt
zu-Infinitivzu beleidigen
Infinitiv Perfektbeleidigt haben