zusammentun
intransitiv۱. دست به دستِ هم دادن، با هم متحد شدن؛ [نیز:] با هم تبانی کردن، [عا:] دست به یکی کردن، روی هم ریختن
sich zusammentun
۲. کنارِ هم / در یک جا گذاشتن؛ مخلوط کردن، قاتی کردن [عا]
tr.
۱. دست به دستِ هم دادن، با هم متحد شدن؛ [نیز:] با هم تبانی کردن، [عا:] دست به یکی کردن، روی هم ریختن
sich zusammentun
۲. کنارِ هم / در یک جا گذاشتن؛ مخلوط کردن، قاتی کردن [عا]
tr.