wort dictionary

zücken

transitiv

۱. (بیرون) کشیدن، بیرون آوردن، در آوردن [عا]

Messer usw.

Wendungen:

خود کارش را / کیفِ پولش را در آورد / بیرون کشید

er zückte den Kugelschreiber/ das Portemonnaie usw.; ugs. scherzh.