unterlegen
Adjektiv۱. بازنده، شکست خورده؛ مغلوب
Mannschaft, Partei usw.
۲. به پای کسی نرسیدن، حریفِ کسی نشدن، از کسی ضعیف تر بودن
jmdm. unterlegen sein
۱. بازنده، شکست خورده؛ مغلوب
Mannschaft, Partei usw.
۲. به پای کسی نرسیدن، حریفِ کسی نشدن، از کسی ضعیف تر بودن
jmdm. unterlegen sein