unbeherrscht
Adjektiv۱. مهار گسیخته؛ [نیز:] که بلافاصله از کوره در می رود؛ [گفته:] نسنجیده، بی فکرانه
Grammatik
| POSITIV | unbeherrscht |
| KOMPARATIV | unbeherrschter |
| SUPERLATIV | am unbeherrschtesten |
۱. مهار گسیخته؛ [نیز:] که بلافاصله از کوره در می رود؛ [گفته:] نسنجیده، بی فکرانه
| POSITIV | unbeherrscht |
| KOMPARATIV | unbeherrschter |
| SUPERLATIV | am unbeherrschtesten |