wort dictionary

unbeherrscht

Adjektiv

۱. مهار گسیخته؛ [نیز:] که بلافاصله از کوره در می رود؛ [گفته:] نسنجیده، بی فکرانه

Grammatik

POSITIVunbeherrscht
KOMPARATIVunbeherrschter
SUPERLATIVam unbeherrschtesten