wort dictionary

unbedarft

Adjektiv

۱. ناوارد؛ که سابقه ی ذهنی ندارد، ناآگاه؛ [نیز:] ساده، از همه جا بی خبر

Grammatik

POSITIVunbedarft
KOMPARATIVunbedarfter
SUPERLATIVam unbedarftesten