unaufgefordert
Adjektiv۱. داوطلبانه، درخواست نشده، تقاضا نکرده، به میل خود؛ [نیز:] نپرسیده، سرِ خود [عا]
Grammatik
| POSITIV | unaufgefordert |
| KOMPARATIV | unaufgefordert |
| SUPERLATIV | unaufgefordert |
۱. داوطلبانه، درخواست نشده، تقاضا نکرده، به میل خود؛ [نیز:] نپرسیده، سرِ خود [عا]
| POSITIV | unaufgefordert |
| KOMPARATIV | unaufgefordert |
| SUPERLATIV | unaufgefordert |