wort dictionary

unaufgefordert

Adjektiv

۱. داوطلبانه، درخواست نشده، تقاضا نکرده، به میل خود؛ [نیز:] نپرسیده، سرِ خود [عا]

Grammatik

POSITIVunaufgefordert
KOMPARATIVunaufgefordert
SUPERLATIVunaufgefordert