wort dictionary

ultimativ

Adjektiv

۱. به صورت اولتیماتوم/ اتمام حجت، قطعی، قاطعانه، مؤکداً؛ آجل، غائی

Beispiele:

اولتیماتوم، اتمام حجت

ultimative Forderung

کاری را به صورت اولتیماتوم خواستار شدن

etwas ultimativ verlangen

Grammatik

POSITIVultimativ
KOMPARATIVultimativer
SUPERLATIVam ultimativsten