ultimativ
Adjektiv۱. به صورت اولتیماتوم/ اتمام حجت، قطعی، قاطعانه، مؤکداً؛ آجل، غائی
Beispiele:
اولتیماتوم، اتمام حجت
ultimative Forderung
کاری را به صورت اولتیماتوم خواستار شدن
etwas ultimativ verlangen
Grammatik
| POSITIV | ultimativ |
| KOMPARATIV | ultimativer |
| SUPERLATIV | am ultimativsten |