wort dictionary

stauen

schwaches Verb

۱. بند آوردن، سد کردن، سدبندی کردن

[hat]; Wasser, Fluss, Blut usw.

۲. جمع شدن، انباشته شدن؛ [نیز:] گیر کردن

sich stauen (Wasser usw.)

۳. جمع شدن، تجمع کردن، ازدحام کردن

sich stauen (Menschen)

Beispiele:

بچه ها جلوی در ورودی جمع شده بودند/ ازدحام کرده بودند

die Kinder stauten sich am Eingang

۴. بند آمدن

sich stauen (Verkehr)

۵. باربندی کردن، (در کشتی) چیدن (و محکم کردن)

[hat]; tr. (Güter)