spitz
Adjektiv۱. تیز، نوک تیز
Nadel, Messer usw.
۲. نوک تیز، نوک دار
Bleistift, Dach, Schuh usw.
Wendungen:
به تدریج باریک شدن، باریک و باریک تر شدن
spitz zusammenlaufen
۳. زاویه ی حاده
spitzer Winkel
۴. نیشدار، طعنه آمیز، کنایه آمیز؛ تند، گزنده، تلخ
bissig
Beispiele:
(گوشه و) کنایه زدن، حرف های نیشدار/ گفته های طعنه آمیز زدن، زخم زبان زدن
spitze Bemerkungen machen
زبان تندی داشتن، آدم کنایه زنی بودن
eine spitze Zunge haben
۵. تکیده، لاغر
Gesicht usw.
Grammatik
| POSITIV | spitz |
| KOMPARATIV | spitzer |
| SUPERLATIV | am spitzesten |