wort dictionary

spitz

Adjektiv

۱. تیز، نوک تیز

Nadel, Messer usw.

۲. نوک تیز، نوک دار

Bleistift, Dach, Schuh usw.

Wendungen:

به تدریج باریک شدن، باریک و باریک تر شدن

spitz zusammenlaufen

۳. زاویه ی حاده

spitzer Winkel

۴. نیشدار، طعنه آمیز، کنایه آمیز؛ تند، گزنده، تلخ

bissig

Beispiele:

(گوشه و) کنایه زدن، حرف های نیشدار/ گفته های طعنه آمیز زدن، زخم زبان زدن

spitze Bemerkungen machen

زبان تندی داشتن، آدم کنایه زنی بودن

eine spitze Zunge haben

۵. تکیده، لاغر

Gesicht usw.

Grammatik

POSITIVspitz
KOMPARATIVspitzer
SUPERLATIVam spitzesten