wort dictionary

lausig

Adjektiv

۱. بد، گند، افتضاح، ناجور

schlecht

۲. ناچیز، جزئی؛ بی مقدار؛ ناقابل؛ [پول:] شندرغاز

(lächerlich wenig)

۳. بی پیر، بد؛ بدجوری؛ [نیز:] یک خروار، یک عالم، کلی، خیلی

Kälte usw.; adv.

Beispiele:

اینجا بدجوری کوران است

hier zieht es lausig

یک خروار پول داشتن، خرپول بودن، توی پول غلت زدن

lausig viel Geld haben

سرمای شدید

eine lausige Kälte

خیلی (بدجوری) درد می کند

es tut lausig weh

Grammatik

POSITIVlausig
KOMPARATIVlausiger
SUPERLATIVam lausigsten