wort dictionary

krank

Adjektiv

۱.

<kränker, kränkste>

۲. بیمار، مریض؛ ناخوش؛ مریض حال

Beispiele:

احساس ناخوشی کردن

sich krank fühlen

بستری بودن

krank im/ zu Bett liegen

خود را به ناخوشی/ به مریضی زدن، تمارض کردن

krank spielen; sich krank stellen

کسی را مریض کردن؛ [مج:] کسی را کلافه کردن

jmdn. krank machen

=> krankmelden, krankschreiben

مریض شدن

krank werden

سر و صدا اعصابم را خراب می کند

der Lärm macht mich krank

۳. بیمارگونه، ناسالم

(Fantasie, Wirtschaft usw.)

Grammatik

POSITIVkrank
KOMPARATIVkränker
SUPERLATIVam kränksten