wort dictionary

impulsiv

Adjektiv

۱. آنی، ناگهانی؛ به‌ طورِ آنی/ ناگهانی؛ ناشی از قوه ی محرک آنی

Beispiele:

کسی که سریع عمل می کند (ناگهان تصمیم به کاری می گیرد)

ein impulsiv handelnder Mensch

Grammatik

POSITIVimpulsiv
KOMPARATIVimpulsiver
SUPERLATIVam impulsivsten