herausrutschen
schwaches Verb۱. (سُر/ لیز خوردن و) بیرون افتادن (از)/ بیرون آمدن، به بیرون لغزیدن
[*][ist]; + aus
۲. [مج، عا:] از دهنِ کسی دررفتن/ پریدن
[*][ist]; ugs.
Beispiele:
همینطوری از دهنش دررفت
es war ihr einfach so herausgerutscht
۱. (سُر/ لیز خوردن و) بیرون افتادن (از)/ بیرون آمدن، به بیرون لغزیدن
[*][ist]; + aus
۲. [مج، عا:] از دهنِ کسی دررفتن/ پریدن
[*][ist]; ugs.
همینطوری از دهنش دررفت
es war ihr einfach so herausgerutscht