wort dictionary

heranreichen

intransitiv

۱. دستِ/ قدِ کسی رسیدن به

heranreichen an Akk. (reichen bis an)

۲. به‌پای کسی رسیدن، حریفِ کسی شدن، با کسی برابری‌کردن

fig.; an jmdn. heranreichen

۳. فرقِ/ تفاوتِ چندانی نداشتن با، دستِ کمی نداشتن از، بی‌شباهت نبودن به

fig.; heranreichen an Akk. (grenzen an)