wort dictionary

gebbrochen

Adjektiv

۱. سرخورده، دل‌شکسته، مأیوس

niedergeschlagen

۲. شکسته‌بسته، دست و پا شکسته

(gebbrochenes Deutsch usw.)

Beispiele:

فارسی را شکسته‌بسته حرف می‌زنند

er spricht gebbrochen Persisch

به‌انگلیسیِ شکسته‌بسته‌ای

in gebbrochenem Englisch