wort dictionary

fesseln

transitiv

۱. (دست و پای) کسی را بستن؛ [دستبند و غیره] زدن به، در بند کردن، زنجیر کردن، بند نهادن

allg.; [hat]

Beispiele:

(دست و پای) کسی را به‌درختی بستن

jmdn. an einen Baum fesseln

دستهایش را بستند/ به‌او دستبند زدند و بردندش

er wurde (an Händen) gefesselt und abgeführt

دست و پای کسی را بستن

jdn. an Händen und Füßen fesseln

(دست و پای) کسی را به صندلی بستن

jdn. an einen Stuhl fesseln

Wendungen:

مجبور به حرکت با صندلی چرخدار بودن

an den Rollstuhl gefesselt sein

زمین گیر بودن

ans Bett gefesselt sein

۲. مجذوب‌کردن؛ گرفتن؛ [نیز:] مسحور/ مفتون‌کردن

fig. (in Bann ziehen); [hat]

Beispiele:

مجذوبِ/ مفتونِ او شده‌بود

er war von ihr gefesselt

۳. (به‌خود) جذب/ جلب‌کردن

fig. (jmds. Aufmerksamkeit, Blicke usw.); [hat]