fallen
intransitiv۱. افتادن؛ پایینافتادن، بهزمین/ بهزیر افتادن؛ زمینخوردن؛ سقوط کردن
[ist]
از (روی) نردبان افتادن
von der Leiter fallen
لیوان (بهزمین) افتاد
das Glas fiel auf den Boden
در آب افتادن
ins Wasser fallen
از پنجره پایینافتادن
aus dem Fenster fallen
مواظب باش نیفتی/ زمین نخوری
pass auf, dass du nicht fällst!
پایش بهسنگی گرفت و زمین خورد
er ist über einen Stein gefallen
لیوان از دستم افتاد
mir ist das Glas aus der Hand gefallen
با صورت به زمین خوردن
auf die Nase fallen
زمین خوردن
zu (auf den) Boden (auf die Erde) fallen
چیزی را انداختن
etwas fallen lassen
عاقبت گرگ زاده گرگ شود
der Apfel fällt nicht weit vom stamm
عاقبت مطلب را فهمید، عاقبت دوزاری اش افتاد
endlich ist der Groschen bei ihm gefallen
(این کار) برای او سهل است
das fällt ihm leicht
سر و صدا اعصابم را خراب می کند
der Lärm fällt mir auf die Nerven
۲. رد/ رفوزهشدن در
fallen durch (die Prüfung usw.)
در امتحان (پایان تحصیلی) مردود شدن
durchs Examen fallen
۳. باریدن، آمدن
(Regen, Schnee usw.)
۴. پایینآمدن، کمشدن، تقلیل/ کاهشیافتن، تنزل (پیدا)کردن، افتکردن
(sinken); [ist]
قیمت اجناس پایین آمده است
die Waren sind im Preis gefallen
۵. کشتهشدن؛ شهیدشدن، بهشهادترسیدن، در جبهه ی جنگ مردن
(Soldat usw.); [ist]
کشتهشدگان؛ شهدا
die Gefallenen
در جنگ کشته شدن
im Krieg fallen
۶. بهتصرفدرآمدن، تسخیر/ فتحشدن
(Festung, Stadt usw.)
۷. گرفتهشدن، اتخاذشدن؛ داده/ صادرشدن؛ شلیکشدن؛ بهگوشرسیدن؛ زدهشدن؛ ذکرشدن؛ رد و بدلشدن [و غیره]
(Entscheidung; Urteil; Schuss; Worte usw.); [ist]
تصمیم گرفته شده است (قطعی شده)
die Entscheidung ist gefallen
هنگام تظاهرات تیراندازی شد
bei der Demonstration fielen Schüsse
۸. براهفتادن، منسوخ/ موقوفشدن؛ حذفشدن؛ ازمیانرفتن؛ برطرفشدن
(Steuer, Verbot, Tabu usw.)
۹. افتادن به، مصادفشدن با
fallen auf Akk. (Fest usw.)
عیدِ کریسمس امسال بهیک دوشنبه میافتد
Weihnachten fällt dieses Jahr auf einen Montag
وقتِ گلِ نی
wenn Ostern und Pfingsten auf einen Tag fallen
۱۰. افتادن به؛ برخوردکردن با؛ اصابتکردن به، تعلقگرفتن به
fallen auf Akk. (Schatten, Licht; Blick; Los usw.)
۱۱. بهگردنِ کسی افتادن، بر عهدۀ کسی قرارگرفتن
fallen auf Akk. (Kosten usw.)
۱۲. تعلقگرفتن به، نصیبِ/ از آنِ کسی شدن، رسیدن به
fallen an Akk. (Erbschaft usw.)
۱۳. مشمولِ چیزی شدن، از/ جزوِ چیزی محسوبشدن
fallen in/unter Akk. (betroffen werden von)
مشمول مقررات بودن
unter die Bestimmungen fallen
در صلاحیت ... بودن
unter die Zuständigkeit von fallen
۱۴.
=> Ohnmacht, Schlaf usw.
بیهوش شدن
in Ohnmacht fallen
۱۵. کسی را در آغوش گرفتن
jdm. in die Arme fallen
۱۶. میان صحبت کسی دویدن
jdm. ins Wort fallen
۱۷. اهمیت پیدا کردن
ins Gewicht fallen
۱۸. افراط و تفریط کردن
von einem Extrem ins andere fallen
۱۹. صرف نظر کردن، ول کردن، (به طور ضمنی) اظهار نظر کردن
fallen lassen
تذکری را (به طور ضمنی) پراندن
eine Bemerkung fallen lassen
دست از حمایت کسی کشیدن، با کسی قطع رابطه کردن
jdn. fallen lassen
دانه ای را در کردن (بافتنی)
eine Masche fallen lassen