erübrigen
transitiv۱. کنارگذاشتن، پسانداز/ ذخیرهکردن، باقی گذاشتن
tr. (Geld); [hat]
۲. [وقت]گذاشتن، صرفکردن؛ داشتن
tr. (Zeit); [hat]
Beispiele:
میتوانی پنج دقیقه از وقتت را برای این کار بگذاری؟
kannst du fünf Minuten dafür erübrigen?
من وقتِ این کار را ندارم
ich kann dafür keine Zeit erübrigen
۳. نیازی/ احتیاجی نبودن به، ضرورتنداشتن، زایدبودن؛ منتفیبودن
sich erübrigen
Beispiele:
بهاین ترتیب حرفی برای گفتن نمیماند
damit erübrigt sich jedes weitere Wort
(قضیه) منتفی شد
es hat sich erübrigt