entschlüpfen
intransitiv۱. دررفتن/ فرارکردن (از دستِ کسی)
+ jmdm. (entfliehen); [hat]
۲. از زبانِ کسی جستن، از دهانِ کسی پریدن/ دررفتن [عا]
jmdm. entschlüpfen (Wort); [hat]
۱. دررفتن/ فرارکردن (از دستِ کسی)
+ jmdm. (entfliehen); [hat]
۲. از زبانِ کسی جستن، از دهانِ کسی پریدن/ دررفتن [عا]
jmdm. entschlüpfen (Wort); [hat]