wort dictionary

entrinnen

intransitiv

۱. گریختن (از دستِ، از چنگالِ)؛ رهایی‌یافتن (از)، در امان ماندن (از)، فرار کردن

Dat.; [ist]

Beispiele:

از یک خطر رهایی یافتن

einer Gefahr entrinnen