wort dictionary

entfahren

intransitiv

۱. از زبانِ کسی جستن، از دهانِ کسی پریدن/ دررفتن [عا]

(Wort, Fluch usw.); [ist]

Beispiele:

چیزی از دهان کسی بیرون می آید

jmdm. entfährt etwas

۲. [بی‌اختیار] برآوردن

(Seufzer, Ruf usw.)