entfahren
intransitiv۱. از زبانِ کسی جستن، از دهانِ کسی پریدن/ دررفتن [عا]
(Wort, Fluch usw.); [ist]
Beispiele:
چیزی از دهان کسی بیرون می آید
jmdm. entfährt etwas
۲. [بیاختیار] برآوردن
(Seufzer, Ruf usw.)
۱. از زبانِ کسی جستن، از دهانِ کسی پریدن/ دررفتن [عا]
(Wort, Fluch usw.); [ist]
چیزی از دهان کسی بیرون می آید
jmdm. entfährt etwas
۲. [بیاختیار] برآوردن
(Seufzer, Ruf usw.)