einstehen
intransitiv۱. ضمانت/ تضمین/ تعهدکردن که، ضمانت/ تضمین/ قولدادن که؛ ضمانتِ کسی را کردن
(sich verbürgen für); [*]; hat/ist; einstehen für
Beispiele:
ضمانت کسی یا چیزی را کردن؛ جوابگوی کسی یا چیزی بودن
für jdn. oder etwas einstehen
۲. جوابگوی چیزی بودن، مسؤولیتِ چیزی را بهگردن/ برعهدهگرفتن؛ پایبندماندن به، پای چیزی ایستادن
(für seine Tat; für seine Worte usw.); [*][ist]
۳. چیزی را تقبلکردن/ متقبلشدن، از عهدۀ چیزی برآمدن
(für einen Schaden usw.); [*][ist]
Beispiele:
ناچار شد بدهیهای پسرش را تقبل کند
er musste für seinen Sohn/ für die Schulden seines Sohnes einstehen
خسارتی را به عهده گرفتن
für einen Schaden einstehen