einleuchten
intransitiv۱.
Dat.
۲. قابلِ درک بودن برای؛ روشن (قابل فهم) بودن
(Verhalten usw.); [*][hat]
Beispiele:
من که سردرنمیآورم، بهنظرِ من که معقول نیست
das will mir nicht einleuchten
می فهمم (موضوع برایم روشن شده است)
es leuchtet mir ein
۳. کسی را قانعکردن، قانعکنندهبودن برای
(Argument usw.); [*][hat]