wort dictionary

durchbrechen

transitiv

۱. در هم شکستن، شکافتن

Deich, Front usw.

۲. تادیده گرفتن،‌ زیرپا گذاشتن، نقض کردن، عمل نکردن به، تخطی/ تخلف کردن از

Vorschrift usw.

۳. رخنه کردن، شکافتن

[Politik]

Beispiele:

خطوط ممانعت پلیس را شکافتن

die polizeiliche Absperrung durchbrechen