wort dictionary

danebengehen

intransitiv

۱. خطا رفتن؛ (به هدف) نخوردن؛ اصابت نکردن

Schluss usw.; [*][ist]

۲. با جایی نرسیدن، نتیجه ندادن؛ نگرفتن؛ خراب شدن؛ با شکست مواجه شدن

Versuch, Plan usw.; [*][ist]