bleich
Adjektiv۱. رنگ پریده؛ رنگ باخته
=> blass 1,2
Beispiele:
از ترس رنگش را باخت
er wurde bleich vor Schreck
Grammatik
| POSITIV | bleich |
| KOMPARATIV | bleicher |
| SUPERLATIV | am bleichsten |
۱. رنگ پریده؛ رنگ باخته
=> blass 1,2
از ترس رنگش را باخت
er wurde bleich vor Schreck
| POSITIV | bleich |
| KOMPARATIV | bleicher |
| SUPERLATIV | am bleichsten |