wort dictionary

ausrücken

intransitiv

۱. حرکت کردن،‌ به حرکت در آمدن، به راه افتادن

itr., (Truppe, Feuerwehr usw.); [*][ist]

۲. در رفتن، فرار کردن؛ بچاک زدن

itr.; (ausreißen); [*][ist]

۳. بیرون بردن

tr; Typ. (Zeile usw.)

۴. باز/ جدا/ آزاد کردن؛ [دنده:] عوض کردن؛ [کلاج:] گرفتن

tr.;