aufschießen
intransitiv۱. بیرون زدن؛ به بالا جستن
Flamme, Wasser usw.; [*][ist]
۲. (ناگهان) سبز شدن، (ناگهان) در آمدن
Saat, (Unkraut, auch fig., Gebäude usw.); [*][ist]
۳. (ناگهان) قدکشیدن، (ناگهان) بزرگ شدن
Person; [*][ist]
۱. بیرون زدن؛ به بالا جستن
Flamme, Wasser usw.; [*][ist]
۲. (ناگهان) سبز شدن، (ناگهان) در آمدن
Saat, (Unkraut, auch fig., Gebäude usw.); [*][ist]
۳. (ناگهان) قدکشیدن، (ناگهان) بزرگ شدن
Person; [*][ist]