wort dictionary

aufschießen

intransitiv

۱. بیرون زدن؛ به بالا جستن

Flamme, Wasser usw.; [*][ist]

۲. (ناگهان) سبز شدن، (ناگهان) در آمدن

Saat, (Unkraut, auch fig., Gebäude usw.); [*][ist]

۳. (ناگهان) قدکشیدن، (ناگهان) بزرگ شدن

Person; [*][ist]