wort dictionary

aufrücken

intransitiv

۱. فاصله خود را کمتر کردن، (در یک صف) جلوتر رفتن، جلوتر آمدن، به هم نزدیکتر شدن

aufschließen; [*][ist]

۲. ازتقا پیدا کردن [به سمتی]، ترفیع یافتن،‌ ترفیع گرفتن؛ شدن

befördert werden; [*][ist]