anrücken
intransitiv۱. [به طور گروهی] جلو رفتن، جلو آمدن، پیش رفتن؛ نزدیک شدن؛ نزدیکتر رفتن، نزدیکتر آمدن
Truppen usw.; [*][ist]
Wendungen:
ما که نمی توانیم شش تایی سرشان خراب شویم
wir können dort nicht zu sechst anrücken ugs.
۱. [به طور گروهی] جلو رفتن، جلو آمدن، پیش رفتن؛ نزدیک شدن؛ نزدیکتر رفتن، نزدیکتر آمدن
Truppen usw.; [*][ist]
ما که نمی توانیم شش تایی سرشان خراب شویم
wir können dort nicht zu sechst anrücken ugs.