anfliegen
intransitiv۱. [پرواز کنان] نزدیک شدن؛ از راه رسیدن
angeflogen kommen; [*][ist]
۲. پرواز کردن به طرف/ به قصد؛ [نیز:] پرواز داشتن به
tr. (Stadt usw.); [*][hat]
Beispiele:
لوتفهانزا به تهران پرواز مستقیم دارد
die Lufthansa fliegt Teheran direkt an