wort dictionary

anfliegen

intransitiv

۱. [پرواز کنان] نزدیک شدن؛ از راه رسیدن

angeflogen kommen; [*][ist]

۲. پرواز کردن به طرف/ به قصد؛ [نیز:] پرواز داشتن به

tr. (Stadt usw.); [*][hat]

Beispiele:

لوتفهانزا به تهران پرواز مستقیم دارد

die Lufthansa fliegt Teheran direkt an