wort dictionary

anbändeln

intransitiv

۱. روی هم ریختن با، کسی را به تور زدن/ انداختن؛ رابطه (سطحی عاشقانه) برقرار کردن

anbändeln mit (Annäherungsversuche machen); [*][hat]

۲. در افتادن با

anbändeln mit (Streil anfangen)