anbändeln
intransitiv۱. روی هم ریختن با، کسی را به تور زدن/ انداختن؛ رابطه (سطحی عاشقانه) برقرار کردن
anbändeln mit (Annäherungsversuche machen); [*][hat]
۲. در افتادن با
anbändeln mit (Streil anfangen)
۱. روی هم ریختن با، کسی را به تور زدن/ انداختن؛ رابطه (سطحی عاشقانه) برقرار کردن
anbändeln mit (Annäherungsversuche machen); [*][hat]
۲. در افتادن با
anbändeln mit (Streil anfangen)