wort dictionary

amtieren

intransitiv

۱. موقتاً تصدی امور را عهده داشتن، قائم مقام بودن؛ سمتی را بر عهده داشتن، بر سر کار بودن؛ خدمت دولتی کردن

[hat]

Beispiele:

قائم مقام فعلی شهردار

der zur Zeit amtierende Bürgermeister

قائم مقام وزیر

amtieren der Minister