wort dictionary

Pfiff

der
Plural: Pfiffe
Genitiv: (e)s

۱. سوت، صدای سوت؛ [مج:] گیرایی، جذبه؛ [نیز:] لِمّ، راه، کلک

Wendungen:

لمش دستم آمده، لمش را به دست آورده ام

ich habe den Pfiff heraus (ugs.)

جالب نیست، گیرایی ندارد

es hat keinen Pfiff

چیزی را جالب کردن، به چیزی گیرایی دادن

der Sache den richtigen Pfiff geben (ugs.)