Nachkomme
derPlural: Nachkommen
Genitiv: n
۱. بازمانده [ج: بازماندگان]، خلف [ج: اخلاف]، نسل، زاده؛ فرزند، (در جمع) اولاد
Beispiele:
اولادی نداشتن
ohne Nachkommen sterben
۱. بازمانده [ج: بازماندگان]، خلف [ج: اخلاف]، نسل، زاده؛ فرزند، (در جمع) اولاد
اولادی نداشتن
ohne Nachkommen sterben