Handhabe
diePlural: Handhaben
Genitiv: NULL
۱. مستمسک، دستاویز، امکان؛ موجب، دلیل؛ مدرک؛ بهانه
Beispiele:
با این عمل مستمسکی در اختیارِ من میگذارد که مداخله کنم
damit gibt/ bietet er mir die Handhabe einzugreifen
برای کسی مستمسکی بودن، موجبی بهدستِ کسی دادن
jmdm. als Handhabe dienen