Häuschen
dasPlural: Häuschen
Genitiv: s
۱. خانۀ کوچک؛ کلبه؛ آلونک؛ اتاقک؛ [عامیانه نیز:] مستراح، خلا
Wendungen:
کسی را (پاک) دیوانهکردن/ از کوره بهدربردن
jmdn. (ganz) aus dem Häuschen bringen ugs.
از خوشحالی در پوست نگنجیدن
ganz aus dem Häuschen geraten (sein)
(حسابی) از کوره دررفتهبود/ دیوانه شدهبود؛ [از شادی:] (اصلاً) داشت پر درمیآورد/ سر از پا نمیشناخت/ ذوقزده شدهبود
er war (ganz) aus dem Häuschen (geraten) ugs.